Treinverhalen

Een man met drie tassen en een flesje cola in zijn hand staart verward naar me, ik kijk maar weg ‘geen aandacht geven Meg’ denk ik.
En net wanneer ik weg kijk vraagt hij ‘deze trein gaat toch wel naar Rotterdam toch?’ met een iets vriendelijkere stem dan ik had verwacht. ‘oh, ja als het goed is wel’ geef ik deze vreemde man met een glimlach toe. ‘Mooi’ zegt hij en ik verzink weer naar mijn eigen gedachten.

‘Ehm, mag ik vragen wat je studeert?’ al kijkend naar m’n boekje vol krabbels en school dingen.
‘Ik studeer Musical’
‘Gaaf, dan kijk je zeker ook heel veel musicals’
Ik lach ‘nou, ik val telkens in slaap’
Met een wat vreemde blik zegt de man ‘oh, ja nee dat snap ik wel’
‘Ehh.. maar het doen zélf dat is mijn ding, dat vind ik gaaf! Zeg maar..’

En toen draaide deze man zich weer terug in zijn stoel, gewoon zomaar.

Nog geen klein poosje later

‘Doe je dan ook aan opera?’
‘Uh nou het kan een zang oefening zijn, dus in dat opzicht ja’
‘Hm, en is het een thuis studie?’
‘Nee, nou.. ja en nee, want ik ga iedere dag naar school met een normale klas, maar daarnaast moet ik nog wel studeren van school, bijvoorbeeld een zang nummer die ik nog moet leren kennen, of dansen door nemen die ik de volgende dag heb’
‘Leuk hoor, nou fijne reis’ zegt de man met drie tassen en een bijna leeg flesje cola.
‘Dank u, u ook!’

Even om het beeld te schetsen, dit gebeurde in de trein terug naar huis. Een rit van een klein uurtje. Daarnaast moet ik vertellen dat het in een stilte coupé was (sorry voor alle andere mensen) en ik een heerlijke champignon soep van de Hema als avond eten aan het benuttigen was. Geen idee wie deze man was, maar bedankt voor het leuk maken van mijn reis! Want in deze tijd maken we amper meer contact, je bent snel geneigd om op je telefoon te gaan zitten appen, facebook checken of wat dan ook. Deze man was hier een uitzondering van, en ook al vond ik het een klein beetje eng, ik vond het heel erg gaaf dat deze man het lef er voor had om met mij een gesprek aan te knopen.

Bedankt meneer die later nog 5 snoepjes in 1 keer op at en heel zacht een liedje begon te fluiten (geen grapje dit gebeurde echt).

Heb jij zoiets ooit meegemaakt?

Good luck
Love always,
Meg

Misschien vind je dit ook leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *