Ik zie je wel

Terwijl ik samen met mijn familie op de pier van Port Elizabeth loop zie ik een jongetje. Ik gok negen jaar oud. Hij loopt helemaal alleen en ik besluit om hem een poosje te volgen.

Ik zie hem om hem heen kijken en vervolgens uit prullenbakken eten zoeken, hij at restjes van KFC en Macdonalds. Ik had wel eerder zwervers gezien in Budapest, maar een klein jochie vond ik ineens heel anders.

Daarna liep hij door, maar stond stil bij een strandtent. Er lagen allemaal kussens en dekens op de bankjes. Hij keek even om zich heen, kroop onder het hek en nam een dekentje mee. Huppelend liep hij door, trots op zijn buit. Ik moest lachen, ik weet niet waarom want zo grappig was het niet.

Ik liep hem achter aan om te kijken wat hij nog meer zou doen, hij dronk wat uit een fonteintje en liep naar het strand. Hij kroop onder de brug, legde zijn dekentje klaar en ging liggen. Dat was het.

Ik ben er niet naar toe gegaan, wat ik misschien best had kunnen doen. Wat had ik voor hem kunnen doen, geld geven zou vast niet slim zijn en nou mee nemen naar het hotel waar wij zaten leek me ook niet de beste optie.

Het gaat je goed jochie, maak er wat moois van.

Afrika is mooi, maar niet alles is mooi. Heel veel dingen zijn ook heel lelijk en dat was dit ook. Gek, heel gek. Het ene moment zie je de mooiste huizen en nog geen 100 meter zie je huisjes gemaakt van plastic tassen, platen en alles wat ze hebben kunnen vinden.

Weet je wat ik zo bijzonder vind, de mensen daar zijn allemaal vrolijk. Ik heb nog niemand gezien die daar niet vrolijk rondliep, ga je naar de andere kant. Serieuze blikken, fronsend en in zichzelf. Blijkt maar weer, dat je niet geld nodig hebt om een gelukkig mens te zijn.

Het is ook wat he, het leven.
Nu ga ik er weer vandoor, tot ooit!

Goodluck
Love always,

Meg

Continue Reading

Ziplinen in Port Elizabeth! – 24 days of South-Africa

Het is heel gek om weer internet te hebben, ik weet niet of ik het wel fijn vind ja of nee. Toen ik op accepteren van de wificode klikte en de berichtjes binnen stroomde van de afgelopen dagen (het waren er bijna 2000) vond ik het eerst leuk, wauw! Maar niet heel erg veel later toen ik alles had afgewerkt en iedereen had laten weten dat ik nog leefde vond ik er geen reet meer aan. Dus joepie, je leeft nog en je hebt foto’s laten zien waar je bent en hoe prachtig het is (het is hier echt prachtig) en nu weet iedereen dat, en ook iedereen gaat vrolijk door met zijn leven. Het heeft geen toegevoegde waarde, helemaal niet belangrijk eigenlijk. Tuurlijk, het was heerlijk om even met mijn moeder te kletsen over de dingentjes hier, en om een reactie te krijgen van de liefde gaf me ook een warm gevoel. Alleen nu wacht ik tot de liefde antwoord, en check ik om de 15 minuten mijn telefoon. Puur omdat ik weet dat ik verbonden ben en ik weet dat er dus berichtjes op mijn telefoon zouden kúnnen staan. Nog geen 24 uur geleden bevond mijn telefoon zich onderin mijn tas, niet aangeraakt, er was 2 procent van de batterij verbruikt en dat was het. Ik maakte er af en toe een foto mee, of zette de foto’s van mijn camera over naar mijn telefoon waar ik er een paar van bewerkte omdat ik dat leuk vond en toen ging die weer terug naar de onderkant van mijn tas. God dat was lekker. Dan kan je zeggen, dan doe je dat toch weer, ja dat klopt. Het is meer het weten dat ik verbinding heb. Ik weet dat het er is en nu kan ik dat stomme ding niet meer weg leggen. Pure verslaving, echt pure verslaving.

Ik moet wel toegeven, ik ben blij dat ik toch stiekem mijn laptop heb meegenomen. Ja echt. Namelijk wat ik nu schrijf ga ik online gooien op mijn blog en via Facebook vertel ik mijn wereld dat ik dit aan het doen ben. Ik denk dat het meer is dat ik via mijn laptop niet direct kan communiceren, eerst moet de laptop aan, wachtwoord invoeren, wificode instellen, heel veel geduld hebben want dit ding is eenmaal niet zo snel en dan heb ik toegang tot de wereld. Via mijn telefoon gaat het allemaal rats rats rats en daar is de wereld! Daarom plaats ik dit ook op mijn stukje internet, wat ook geldt voor de video’s die online komen op Samen met Meg (YouTube). Het voelt anders.

Genoeg gebrabbel over internet. Hoe is het met jou? Hoe is het in Nederland? Oeps sorry als je niet in Nederland woont, waar woon je? En hoe is het daar?

Op dit moment zitten wij in Plettenberg Bay, in een prachtig huis (je kan het bijna villa noemen). Morgen gaan we de stad ontdekken en genieten van al het moois hier. Het is heerlijk hier in Zuid-Afrika. Anders dat wel! De mensen zijn hier zó aardig, heel sociaal ook. Helaas heerst er zoveel criminaliteit en vind ik het typisch dat ik alleen donkere mensen hard zie werken en de witte mensen zijn vaak de directeur of de leiding. Ergens vind ik het gewoon een raar idee en weet ik niet of alles wel eerlijk gaat. Toch blijft iedereen lachen en wilt iedereen je helpen met de kleinste dingen. Heel gek is dat.

Gisteren zijn we gaan ziplinen van een hele hoge berg! Dat was gaaf, wat een kick zeg. In Port Elizabeth is niet heel veel te doen zelf, we zijn nog naar het strand geweest. Ik ben er zelfs in geweest, brr het was koud, maar zeker niet verkeerd. Heerlijk zand tussen je tenen voelen, dat voelde zo vrij! Vanmiddag zijn we met de auto van Port Elisabeth hier naar Plettenberg gereden waar we ondertussen even gestopt zijn voor een heerlijke lunch. Vraag me niet hoe het heette want dat ben ik allang vergeten, maar het eten was er zoo goed. Dat is het hier overal trouwens, goedkoop en heel HEEL HEEL lekker! Ook voor de vegetarische mensen onder ons, waar ik heel blij mee ben haha!

Lieve jij, ik ga deze blogpost afsluiten. Maak er een mooie dag van!

Good luck
Love always,

Meg

 

Continue Reading

HEEL VEEL OLIFANTEN (en ik ben dol op olifanten) – 24 days in South-Africa

Het ritme is hier heel anders. Logisch natuurlijk, maar toch wendt het heel snel. Je wordt wakker gemaakt om 6 uur, om 6:20 ga je naar de main lodge waar thee, koffie, muffins en toast klaar staat. Rond zeven uur vertrek je met jouw ranger de safari in. Daar ben je ongeveer 3 uurtjes waar je vervolgens om tien uur brunch geserveerd staat. Een tafel vol met heerlijke dingen. Vandaag had ik toast met ei, een mini pancake en broccoli met nootjes er doorheen. Misschien een gekke combinatie haha, maar zooo lekker! Dan heb je lekker tijd voor jezelf, vandaag heb ik een full body massage genomen, oh.. Ik zeg al 100 jaar dat ik een massage wil nemen, en nu dacht ik, de kans s er dus waarom niet! Een uur later, helemaal zen en een beetje slaperig kwam ik er vandaan. Toen heb ik minstens dertig minuten onder een waterval douche gestaan en heb ik allemaal kussens op de veranda neergelegd om in de zon te genieten. Daar zit ik nu nog steeds. Ik heb mijn bikini aan terwijl ik hier zit, jazeker. Bikini! Ik gok dat het nu 26, 28 graden is. Ik heb de zweetdruppeltjes op mijn voorhoofd staan zo lekker is het hier!

Vanmorgen op de Game Drive hebben we nijlpaarden gezien. Tjonge wat zijn die groot! Natuurlijk wist ik dat wel, maar toen ik ze zo uit het water zag komen met hun megahoofd en water blazend, begon mijn hart wat harder te slaan haha! Op die plek hebben we ook wat gedronken en gegeten. Dat was pas gaaf! Ik ben zo dankbaar dat ik hier ben, echt.

Over een poosje (alles gaat hier op gevoel qua tijd, want geen idee hoe laat het nu is), ga ik naar de main lodge een spelletje spelen met de fam. Wat wel lachen is iedereen komt even kijken als je een potje Rummikub speelt. Probeer het dan maar is uit te leggen hoe dat moet haha!

Vanavond gaan we weer op safari, superleuk! We gaan op zoek naar een groep olifanten. IK BEN DOL OP OLIFANTEN!!!! Oeh, ik voel de zon op mijn huid branden. Wat lekker..

Ik wil hier noooit meer weg of nouja ook weer wel maar dit geniet moment, dit geluksgevoel wil ik nooit meer kwijt. Gelukkig is onze reis nog maar net begonnen en staan er nog 100 andere dingen op de planning. Nu ga ik hier afsluiten en schrijf ik vanavond mijn ervaring van onze avond safari! Love always, Meg

AVOND SAFARI LOG

Vanavond was echt te-gek! We waren nog geen half uur onderweg en we zagen een hele groep met giraffen, prachtige dieren. Een klein stukje verder zagen we echt 14 olifanten, AAH! Het leukste daarvan; 2 baby olifantjes. Oh wat waren die klein en schattig! Het mannetje probeerde ons uit te dagen, maar dat zag er zo stuntelig uit doordat tie nog niet zo goed controle had over zijn slurf. Echt hilarisch. We hebben ook nog 2 leeuwen gezien, lagen wel te slapen, maar toch geweldig!

Ohja!! Voordat we die giraffen zagen kwamen we ook nog 2 mannetjes olifanten tegen. Je kon ze bijna aanraken zo dichtbij waren ze bij de auto. Was wel een spannend moment haha. Tijdens de zonsondergang zijn we wat gaan drinken en ineens kwam de maan tevoorschijn. Wauw zo groot! Binnen echt twee minuten stond die boven aan de hemel. Op de weg terugkwamen er steeds meer sterren tevoorschijn. Ik heb geleerd hoe je in het donker altijd het zuiden kan vinden, en ook het sterrenbeeld Schorpioen weet ik nu!

Last but zeker niet least! Een vallende ster…WAUW. Absoluut een geslaagde avond.

Goodluck
Love always,

Meg

 

Continue Reading

Het begin van een prachtig avontuur! – 24 days in South-Africa

Ik zit op een bankje tegenover een zwembad in het prachtige, nee adembenemende, Madikwe. De zon schijnt warm terwijl het hier ‘winter’ is. Er lopen hier aapjes, reptielen en Bob de vogel rond en het enige wat je hoort is de wind, wat dieren en mijn gedachten. Het internet is beperkt hier, alleen in de ‘main’ lodge is er langzaam internet. Om heel eerlijk te zijn vind ik het heerlijk. Natuurlijk, maak ik foto’s die geposeerd zijn zodat ze later op Instagram kunnen met een bijpassend filter, maar dat is ook een kant wie ik ben. Ik ben dol op dat contrast.
Onze reis begon na een lange vlucht van ongeveer 16 uur waar we in Johannesburg bij on huisje aankwamen. Het werd al om 17:00 donker, wat heel gek was natuurlijk. Die avond viel ik om 8 uur in slaap. De volgende ochtend stond de taxi vroeg in de ochtend klaar, een 5 uur durende road trip naar Madikwe! En nu zit ik hier. We zijn deze ochtend om 6 uur gewerkt voor een Game Drive (dat is een safari tocht met een ranger en auto). We zagen neushoorns, zebra’s een mama giraf met een net paar dagen oud baby’tje (heel bijzonder!) en heel veel impala’s en gnoes.

Gisteravond toen we aankwamen hebben we ook nog olifanten, leeuwen, nog meer zebra’s, Steve de krokodil en meer giraffen gezien! Voor als je denkt, ‘goh is dat alles’ na ik laat de honderden vogels, mega spinnen, gek rennende kippen en verschillende soorten bomen weg.

Nog een grote bonus, na de brunch gingen we snel op pad en hebben we cheeta’s gezien! Die waren daar gewoon aan het chillen. Onze knettergekke ranger Dylan zei ‘OKAY! Get out of the car!’ en wij waren van ehhhhh wat? U crazy?! Vervolgens tonden we bijna naast de cheeta’s…CHEETA’S! Deze zijn volledig wild, puur natuur. Het was zo vet. Oke en misschien een beetje spannend (niet doorvertellen).

De gastvrijheid is hier belachelijk vriendelijk, je wordt overal voor bedankt en je wordt totaal in de watten gelegd. Ik voel me bijna bezwaard om iets te vragen! Ze kennen je naam na 1 ontmoeting en zelfs alle allergieën en de manier waarop jij je thee drinkt. Zo persoonlijk.

Oh, het is hier zo stil. Ik ben er dol op, je hoofd leeg maken en gewoon luisteren naar de wind en wat vogels. Ik voel de zon op mijn huid kietelen en kan alleen mar blij zijn. Wat is het heerlijk.

Het is vandaag zaterdag (wat ik moest checken want mijn besef van tijd is weg) en dinsdag vertrekken we per vliegtuig naar Port Elizabeth. Daarvoor hou ik je op de hoogte, nu nog zwaar genieten van alle prachtigheid hier.

HA! OK. Ik schrijf het laatste woord en ik hoor zo geluidjes rechts, zijn het twee aapjes die voor mij langs huppelen, wat een kadootje! WELKOM IN AFRIKA!

Nu ga ik er vandoor, tot snel!

Good luck
Love always,

Meg

 

Continue Reading

Die gele jas 

Ik zag een jongen in een gele regenjas. Jongen met de gele regenjas, bedankt! Je toverde een lach op mijn gezicht en een gedichtje plantte je in mijn brein.
Wat gaat als volgt:

Geel

De kleur van de zon

Geel

Daar schijnend aan de horizon

Gelig

Van dit gedichtje wordt ik melig

Gelig

Niks rijmt meer op gelig

Dus nu is het gedichtje voorbij

Aardbei

Geel

Continue Reading

Mijn haat-liefde verhouding met bloggen (en sporten)

Mijn blog uploads zijn net zo onregelmatig als een bezoekje aan de sportschool. Het ene moment popel ik om te gaan en het andere moment weiger ik om maar iets te doen wat met sportieve activiteit te maken heeft. Het is wel gek, want telkens als ik of schrijf of naar de sportschool ga voel ik me altijd heel lekker, maar om het te doen, die drempel over gaan. Dat lukt op één of andere manier gewoon niet zo goed.

Het kost bijna niks, (ja energie en een grote glimlach) je kan het ieder moment van de dag doen, het brengt mij voldoening en het resultaat is vrijwel bijna altijd positief zolang ik het maar vol houd.

Gisteravond zat ik op de fiets na een bezoekje te hebben gebracht aan de sportschool (ja echt!) en terwijl ik naar huis fiets, zie ik de zon steeds verder naar beneden zakken, het briesje door mijn haren en het nog oh zo lekkere weer maakte even alles perfect. Ik heb zo langzaam gefietst om nog even van dat moment te kunnen genieten.

Op dat moment kreeg ik zoveel kriebels in mijn buik van behoefte aan schrijven, zo hallo internetvrienden, Meg heeft weer een kriebel.

Een kriebel in mijn buik, terwijl ik de wereld toe lach

En even alles vergeet, want vandaag is de dag dat dát mag

 Samen met mijn oranje fiets

Terwijl ik weg droom naar het niets

 Mijn benen trappen omstebeurt

Terwijl de zon langzaam verkleurt

 Ik kom de nacht tegen, wat fijn

Hallo nacht, ik zwaai naar je en daar ging de laatste zonneschijn

 Later lag ik in mijn bed

Doei maan, het is uit met de pret

 Nu ga ik slapen, morgen weer een nieuwe dag

Met nieuwe energie en waar alles weer mag

 Einde.

 Vanavond ga ik weer naar de sportschool, misschien dat ik dan ook weer een stukje schrijf! We gaan zien hoe deze dag verloopt.

Goodluck
Love always,

Meg

Ps. Ik ben die avond naar de sportschool geweest, nu heb ik spierpijn maar het voelde fantastisch!

Continue Reading

Tegeltjes. 

Vandaag was , een bijzondere dag. De laatste tijd zijn de dagen bijzondere dagen. Ik kan ze niet goed, niet slecht noemen. Nee, bijzonder.

Zo begon mijn dag met een irritant wekkergeluid om 9 uur. Lekker optijd. Ik stapte uit mijn bed om 10 uur, u go Meg. Deed de oven aan (ik had afbakbroodjes voor mezelf gehaald) en begon gezellig met mijn huisgenoot te kletsen. Toen ik op de stoel bij het raam zat, lachend met mijn huisgenoot terwijl ik ondertussen de zon op mijn gezicht had en ik dit echt een fijne ochtend vond, dacht ik ineens. Er was een reden dat ik vroeg op stond…..ik checkte snel mijn lijstje en JA! Ik moest nog naar de stad….

Oke, oke dit kan ik. Zocht snel op 9292 waar een bus ging, over 15 minuten, GREAT. Kleedde me heel snel om, deed iets wat leek op eyeliner en mascara op mijn gezicht, propte alles in m’n tas in de hoop dat ik niet zou vergeten en sprintte naar buiten.

Ik haalde mijn bus met gemak, sterker nog. De bus was te laat, dit is echt een voorkomend Meg-ding. 

Ik moest ook postzegels halen (ik verkoop mijn kleding op United Wardrobe en heb wat spulletjes verkocht, die moet ik opsturen) en daar kwam ik toch leuke tegeltjes tegen!


Had helemaal niet verwacht dit te vinden bij een simpele supermarkt in een wijkje die niemand kent! Het klaarde mijn dag echt meteen op, heerlijk zo’n prachtige vloer!

Na alles gedaan te hebben wat ik moest doen, kwam ik ruim optijd voor de les aan. Ik had een heel pijnlijk gevoel onder in mijn buik, het steekte heel erg, plassen deed eigenlijk best wel pijn en ik kon alleen maar denken aan gisteren waarbij we foto’s hebben gemaakt voor de poster; we liepen allemaal op blote voeten, lange jurken, bij het water en in de wind (kan er mee te maken hebben gehad). Juap, deze heeft blaasontsteking opgelopen. Ik herhaal, dit is een voorkomend Meg-ding. 

De hele dag hebben we gerepeteerd voor onze afstudeervoorstelling, echt heerlijk.

Later op de avond kwam ik thuis, verhuisde mijn deken van mijn bed naar de bank, installeerde me daar met mijn avond eten en Netflix en Meg-time kon beginnen. Voordat je het je afvraagt; JA. Ik heb de serie Girlboss in 1 avond af gekeken. Enof ik daar trots op ben 😀

Nu lig ik hier in mijn bed, heel blij met mezelf dat WordPress ook op de telefoon is. Love it! 

Hoe was jouw dag?

Goodluck

Love always,

Meg

Continue Reading

GESLAAGD!

Op 21 april 2017 had ik samen met Daní en Sterre onze herkansingen voor onze tien minuten solo’s. Een super spannende dag, eerst hadden we nog een les Engels ingepland gekregen (vet goed geregeld), waardoor we vet gehaast die les uit moesten sprinten zodat we nog even snel konden oefenen met een pianist die ons ging begeleiden. Gelukkig is alles goed gegaan!

Ik mocht als eerst, adem in , adem uit, en door. LET’S ROCK! IMG_4475
Side note: terwijl ik mijn dans deed struikelde ik echt over mijn eigen voeten (….), omdat er zoveel gevoel door me heen ging schoot ik keihard in een soort giegelende lach, maakte mijn dans wel af en dacht nee, nee Meg kom, kom, door gaan nu! Ik vond mezelf echt te grappig…

En daar was tie dan, mijn eindnoot, met de zin ‘JA IK LEEF!’ en een vuist omhoog sloot ik mijn solo af. Deed snel een knikje als buiging en ging af. OHHH! Wat heerlijk, wat gaaf, wat vet, wat fijn, er ging zoveel door mijn lichaam heen, ik kan het haast niet beschrijven. Dit gevoel mistte ik met mijn originele solo op 6 maart. Fijn, fijn dat ik het toch heb mogen meemaken.

Toen ik met een rood hoofd en een kop vol blijdschap zat, kwam ik tot rust, het is gedaan, ik kan er nu niks meer aan veranderen. Dit was het. Na een uur hoorde we alle drie de uitslag; GESLAAGD.
Ik kan je vertellen, dat was het beste moment ooit natuurlijk! We hebben gegild, gehuild, gelachen en gedanst, we hebben het gewoon gedaan!

Ik kreeg een super fijne en positieve feedback, iets waar ik echt aan had, en natuurlijk mijn lieve steun en toeverlaat, mijn regisseuse met een hele grote lieve dikke baby buik (die ook bijna uitgerekend is) die naast mij zat, ons avontuur was over, helaas, maar wel heel fijn!

Nu op naar deel 2, onze groepseindvoorstelling, en nu voor het echt, de echte EINDvoorstelling, de aller aller laatste met mijn klas. Wat begon als 20 mensen, waar we de helft zijn verloren, waar 1 iemand naar ons toe werd gebracht en met 12 gaan afstuderen voor de Song & Dance Academie voor Musicaltheater. Een mond vol, een mond waar een hele brede glimlach op staat.

Zie ik jou op 3 juni in Zwolle?

Goodluck
Love always,
Meg

Continue Reading

Tips voor de moeilijke ochtendmens!

Hoi lieve internetvrienden, daar was ik weer!

Vroeger stond ik iedere dag om 5:30 op, om vervolgens om 7 uur te vertrekken van huis om naar school te gaan. Nu ik in Zwolle woon is dit niet meer het geval en begint mijn dag pas rond een uur damian-zaleski-843of 8. Een wereld van verschil dus. Ik weet niet hoe het komt, maar de laatste tijd begon mijn dagen weer om 6 uur en het lukte mij gewoon NIET om op te staan. Dus ik dacht, en
stiekem ook voor mezelf, hier wat tips om een betere ochtendmens te worden (want ik heb die tips nodig haha!).

Tip 1:
Mindset. Dit klinkt misschien nu een beetje vaag, maar het heeft er echt mee te maken. Als je je mindset al instelt dat je vroeg moet opstaan en wat heb je het zwaar, dan wordt het inderdaad ook zwaar. Stel jezelf voor dat je de voor dat je gaat slapen morgen heel vrolijk wakker wordt en je zin hebt in een nieuwe dag! Ga ook niet slapen met een kop vol zorgen, heb je nou wel zorgen (wat ik ook wel eens heb) schrijf het dan lekker van je af, dan hoef je er niet meer over na te denken (en misschien bang zijn dat je het vergeet) en kan je het de volgende dag  met volle energie jouw zorgen aanpakken.

Tip 2:
Zet die wekker ver van je bed af! Ik gebruik mijn telefoon, die naast mijn bed ligt, en betrap mezelf er echt op dat in de ochtend ik wakker wordt en dan even social media ga checken om vervolgens 20 minuten later pas uit mijn bed te stappen. Waardoor ik vervolgens nog moet haasten ook, werkt niet dus!
Leg dus die telefoon (of wekker) ergens ver van je bed af, plus dan moet je wel uit je bed om dat stomme ding uit te zetten. Waag het niet om dan terug in je bed te kruipen, U CAN DO IT!

Tip 3:
Maak je bed meteen op! Dit is misschien een gekke tip en ik weet ook niet zo goed waarom het werkt, maar het werkt! Het is ook meteen een rustiger beeld, zeker als je thuis komt is het altijd lekker als tenminste iets opgemaakt en schoon is, dat is een hele goede tip voor mij omdat ik echt de rommel heb uitgevonden volgens mij. Meteen ben je ook een stuk meer wakker en het oogt meteen netter; win-win situatie!

Tip 4:
Alles klaar leggen voor de volgende dag. Ik merk dat ik in de avond (niet altijd hoor) meer gemotiveerd ben om nog dingen te doen; ik heb nog energie van de dag over! Ik vind het altijd heerlijk als ik wakker de volgende dag en alles ligt al voor me klaar; kleding, lunch voor de dag en mijn tas ingepakt. Niet hoef ik dan nog de ochtend te bedenken wat ik nog allemaal moet doen (en waarschijnlijk de helft vergeet), maar kan ik ook meteen weg! Vaak check ik nog even alles en dan hoppa meteen door naar school!

Tip 5:
Een vast routine houden! Begin de dag met een glas water drinken voordat je ontbijt. Het is bewezen dat dit super goed is voor je lichaam, op deze website wordt het iets meer uitgelicht: Water drinken = life
Ook is een vaste routine is heel fijn, die van mij zag er zo altijd uit: 5:30 tot 6:00 wakker worden (hoofd wakker krijgen, wassen etc.) van 6:00 tot 6:30 aankleden, lenzen indoen. Van 6:30 tot 6:50 eten en spullen pakken en van 6:50 tot 7:00 schoenen aandoen en wat spare time, 7 uur gaan met die banaan! Zo kan je zelf helemaal invullen hoe jij het wilt doen, het is meteen voor je zelf heel duidelijk; ben ik nog op schema, heb ik zelfs nog tijd over?

En dat waren mijn ochtendtips, mistte er nou een fantastische goede tip? Laat het hieronder in de comments weten.

Goodluck
Love always,
Meg

 

Continue Reading

SEEPJE

Op 3 april mocht ik naar het Cibap in Zwolle om met 2 studenten een video te schieten voor het merk Seepje! Was echt een super gezellige dag en daaruit is ook een video ontstaan: SEEPJE (kan je deze video nou niet zien, laat het even weten in de comments hieronder met jouw mailadres, waarschijnlijk zie je het daarna wel!)

Het is heel gek om jezelf zo terug te zien, ook al maak ik dan zelf video’s het blijft een beetje gek.

Ik vond het echt een hele leuke ervaring om een video te maken waarvan je weet dat er allemaal animatie’s om je heen zit! Ik kan dat natuurlijk niet zien, het was ook echt heel erg puzzelen met wat ik waar moest doen. We maakte allemaal afspraken ook met als ik deze zin zei dan moest ik zo met mijn handen doen. Dat was nog best lastig! De grootste grap vond ik zelf wel echt dat ik moest een stukje tekst leren – geen probleem voor mij natuurlijk, maar zodra je er staat was het poef! Weg. Waarom? Geen idee haha! Het was niet dat ik het spannend vond of iets dergelijks. Weten we dat in ieder geval ook weer.

De commercial was voor Seepje en dit is een natuurlijke zeep die gemaakt is van vruchtenschillen, het was heel gek om dat te zien haha! Het zijn letterlijk harde schillen, die stop je in je wasmachine en hopplatee, schone natuurlijke was! Je kan Seepje helpen door naar hun website te gaan: seepje.nl , een schonere wereld begint bij jezelf!

Wat vinden jullie van de video?

Goodluck
Love always,
Meg

 

 

Continue Reading