Mijn haat-liefde verhouding met bloggen (en sporten)

Mijn blog uploads zijn net zo onregelmatig als een bezoekje aan de sportschool. Het ene moment popel ik om te gaan en het andere moment weiger ik om maar iets te doen wat met sportieve activiteit te maken heeft. Het is wel gek, want telkens als ik of schrijf of naar de sportschool ga voel ik me altijd heel lekker, maar om het te doen, die drempel over gaan. Dat lukt op één of andere manier gewoon niet zo goed.

Het kost bijna niks, (ja energie en een grote glimlach) je kan het ieder moment van de dag doen, het brengt mij voldoening en het resultaat is vrijwel bijna altijd positief zolang ik het maar vol houd.

Gisteravond zat ik op de fiets na een bezoekje te hebben gebracht aan de sportschool (ja echt!) en terwijl ik naar huis fiets, zie ik de zon steeds verder naar beneden zakken, het briesje door mijn haren en het nog oh zo lekkere weer maakte even alles perfect. Ik heb zo langzaam gefietst om nog even van dat moment te kunnen genieten.

Op dat moment kreeg ik zoveel kriebels in mijn buik van behoefte aan schrijven, zo hallo internetvrienden, Meg heeft weer een kriebel.

Een kriebel in mijn buik, terwijl ik de wereld toe lach

En even alles vergeet, want vandaag is de dag dat dát mag

 Samen met mijn oranje fiets

Terwijl ik weg droom naar het niets

 Mijn benen trappen omstebeurt

Terwijl de zon langzaam verkleurt

 Ik kom de nacht tegen, wat fijn

Hallo nacht, ik zwaai naar je en daar ging de laatste zonneschijn

 Later lag ik in mijn bed

Doei maan, het is uit met de pret

 Nu ga ik slapen, morgen weer een nieuwe dag

Met nieuwe energie en waar alles weer mag

 Einde.

 Vanavond ga ik weer naar de sportschool, misschien dat ik dan ook weer een stukje schrijf! We gaan zien hoe deze dag verloopt.

Goodluck
Love always,

Meg

Ps. Ik ben die avond naar de sportschool geweest, nu heb ik spierpijn maar het voelde fantastisch!

Misschien vind je dit ook leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *