Inner beauty

Het schoonheids beeld is voor iedereen anders, maar als ik 13 jarige meisjes rond zie lopen als Nicki Minaj vraag ik me toch af wat er met de wereld is gebeurd.

Hoevaak heb je tegen iemand gezegd, sorry voor m’n lelijke gezicht vandaag? Puur omdat je geen make-up droeg die dag. Is het niet bizar dat we van te voren gaan indekken en alvast sorry zeggen, alleen omdat je bang bent dat mensen er wat van gaan vinden.

Sinds wanneer zijn we sorry gaan zeggen voor ons zelf, is jezelf zijn niet goed genoeg voor de wereld als we geen make-up dragen? Begrijp me niet verkeerd, ook ik ben een hele grote fan van troep om mijn gezicht smeren en voelen alsof ik de wereld aan kan. Maar zonder dat spul voel ik me niet zo groot meer. Ik schaam me sneller, lach minder snel. En ben veelste veel bezig met wat de wereld er van vind.

Want wat maakt een persoon een mooi persoon, zeker niet dat masker op iemands gezicht. Nee, je innerlijke jij, wie jij als persoon bent. Je uitstraling. Je inner beauty. En doordat ik zoveel bezig was met de hele wereld, vergat ik helemaal wie ik als persoon ben.

Een Duitse filosoof Rebekka Reinhard schreef een boek over dit onderwerp, ik vond een heel mooi stukje die ik graag met jullie wilde delen; ” Voor de jonge meisjes van nu is het lastig, dat geef ik toe. Als je zestien bent, is het moeilijk om je te bevrijden van het ideaalbeeld van Holland’s next topmodel, commercials of catwalks. Daarom zou het goed zijn als we onze kinderen van jongs af aan bijbrengen wat echte schoonheid is. Zodat ze als puber op z’n minst een kern bezitten van waarden of innerlijke rijkdom waarop ze kunnen terugvallen. Het is een illusie om te denken dat je volledig kunt bevrijden van de tijdgeest.”

Wat vinden jullie van dit onderwerp?

Good luck
Love always,
Meg

Misschien vind je dit ook leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *