CAPE TOWN – 24 days of South-Africa

Kaapstad. Het is een bizarre stad, wel mooi, zeker weten mooi. Bijzonder is misschien ook wel een goed woord. Er wonen hier veel zwervers, misschien wel iets te veel. Mensen verkopen hier aan de straten of liggen op een bankje te slapen. Iedere ochtend zie je mensen de dag beginnen met een stukje hardlopen en het verkeer begint ook al vroeg te rijden. Wij hadden een appartement aan de kust, prachtig uitzicht. We konden Robbeneiland zo zien vanuit het raam!

We waren 5 dagen in Kaapstad, waarvan ik samen met mijn zusjes Lion’s Head hebben beklommen. WAUW, wat een klim! Het was nog best wel gevaarlijk ook, er liggen allemaal losse stenen en je moest echt klimmen om naar boven te komen. Niet een mooi paadje aangelegd met trappetjes en touwen. Nee echt klimmen, voetje voor voetje en hopen dat je niet naar beneden valt (leuk joh!). We hebben Wally’s Secret Cave gevonden (dat was een hel moet ik zeggen), ben bijna naar beneden gevallen en heb er een mooi litteken op mijn knie van over gehouden en zijn we ook nog naar de top geklommen! Daar was het adembenemend. Het was zo hoog, en het uitzicht. Mijn god, het was prachtig. Echt prachtig.

De andere dagen zijn we Kaapstad een beetje gaan ontdekken op een Hop on – Hop off bus! Echt super leuk, (wel een beetje toeristisch), zo hebben we de hele stad gezien in een korte tijd! We zijn ook nog naar Robbeneiland geweest, dat was…ja. Apart. Niet helemaal hoe ik het me had voorgesteld, ik raad zelf Robbeneiland niet aan als je in Kaapstad bent. Ieder zo zijn ding!

Deze hele trip was geweldig, ik denk dat we allemaal iets meer dankbaar mogen zijn voor het leven dat we hier hebben. Ik denk dat wij Nederlanders het allemaal best goed voor elkaar hebben.

Op 29 juli eindigde onze reis, waarbij een 25 uur durende terug reis ons tegemoet stond. Ja, 25 uur. Het was een behoorlijke reis terug, en nu terug in het heerlijke regende Nederland begint het leven weer. Vandaag mag ik de sleutels ophalen voor mijn nieuwe woning in Rotterdam! Proost op het leven lieve lezer, maak er wat moois van!

Good luck
Love always,
Meg

Continue Reading

Sea life

Vanmorgen heb ik voor het eerst een yoga routine gedaan. Eerst wilde ik het buiten hier op het grasveld doen (waar je een waanzinnig uitzicht hebt), maar vannacht heeft het geregend dus alles is nog nat. Op zich geen punt, maar het regent nu weer en zin om nat te worden heb ik niet echt. MAAR! Het was heerlijk, voor mijn gevoel is yoga echt een goed iets. ik ga het vaker doen!

Gisteren….gisteren hebben we een boottocht gemaakt op zee. En ja echt, echt waar. WALVISSEN. Ik heb een walvissen gezien, wauw. Wauw. Wauw.

Ik kan niet beschrijven hoe groot ze waren want ze waren mega! Dan was je aan het zoeken naar de walvis en ineens spoot er eentje water en kwam die even naar boven. Echt fantastisch. Als ik ben heb ik lopen klikken voor mijn leven met m’n prachtige Canon EOS M5. Ik heb niet alles door een lens bekeken hoor, wees niet bang. Die walvissen, jeetje.

Dat was niet het enige wat we zagen! We hebben dolfijnen gespot, een zeehondje en zelfs twee pinguïns. Vet random, ineens twee pinguïns op een grote zee, te gek.

Daarna zijn we wat gaan eten bij een tentje aan het strand. Er was een schat van een vrouw en we begonnen een gesprek, ze vertelde me dat ze half, kwart, 1/8ste (ik weet het niet meer haha) Nederlandse was! Al hoorde ze daar niet bij hoor, ‘fuck the Dutch, fuck the Dutch!~’  is wat ze de hele tijd lachend riep. Waar we hard om moesten lachen en we praatte wat over Zuid-Afrika en Nederland. We hebben samen Afrikaans gepraat en toen we weg gingen gaf ze me een kus op de weg en met een knipoog zei ze: ‘miskien is nie alle Nederlanders belaglikEn met een glimlach en een hemel vol met de mooiste sterren gingen we naar huis. Ik ben dol op mensen.

Open jezelf en stap op mensen af, knoop een gesprekje aan. Wees niet bang. Zoals onze verhuurster van dit huis zei: ‘if its your time to go, you go!.’ Oftewel je weet niet wanneer je dood gaat, als het je tijd. Dan is het jouw tijd. Wees niet bang, maar leef! fly little bird, you deserve it.

 Goodluck
Love always,

 

Meg

 

 

Continue Reading

Ik zie je wel

Terwijl ik samen met mijn familie op de pier van Port Elizabeth loop zie ik een jongetje. Ik gok negen jaar oud. Hij loopt helemaal alleen en ik besluit om hem een poosje te volgen.

Ik zie hem om hem heen kijken en vervolgens uit prullenbakken eten zoeken, hij at restjes van KFC en Macdonalds. Ik had wel eerder zwervers gezien in Budapest, maar een klein jochie vond ik ineens heel anders.

Daarna liep hij door, maar stond stil bij een strandtent. Er lagen allemaal kussens en dekens op de bankjes. Hij keek even om zich heen, kroop onder het hek en nam een dekentje mee. Huppelend liep hij door, trots op zijn buit. Ik moest lachen, ik weet niet waarom want zo grappig was het niet.

Ik liep hem achter aan om te kijken wat hij nog meer zou doen, hij dronk wat uit een fonteintje en liep naar het strand. Hij kroop onder de brug, legde zijn dekentje klaar en ging liggen. Dat was het.

Ik ben er niet naar toe gegaan, wat ik misschien best had kunnen doen. Wat had ik voor hem kunnen doen, geld geven zou vast niet slim zijn en nou mee nemen naar het hotel waar wij zaten leek me ook niet de beste optie.

Het gaat je goed jochie, maak er wat moois van.

Afrika is mooi, maar niet alles is mooi. Heel veel dingen zijn ook heel lelijk en dat was dit ook. Gek, heel gek. Het ene moment zie je de mooiste huizen en nog geen 100 meter zie je huisjes gemaakt van plastic tassen, platen en alles wat ze hebben kunnen vinden.

Weet je wat ik zo bijzonder vind, de mensen daar zijn allemaal vrolijk. Ik heb nog niemand gezien die daar niet vrolijk rondliep, ga je naar de andere kant. Serieuze blikken, fronsend en in zichzelf. Blijkt maar weer, dat je niet geld nodig hebt om een gelukkig mens te zijn.

Het is ook wat he, het leven.
Nu ga ik er weer vandoor, tot ooit!

Goodluck
Love always,

Meg

Continue Reading

Ziplinen in Port Elizabeth! – 24 days of South-Africa

Het is heel gek om weer internet te hebben, ik weet niet of ik het wel fijn vind ja of nee. Toen ik op accepteren van de wificode klikte en de berichtjes binnen stroomde van de afgelopen dagen (het waren er bijna 2000) vond ik het eerst leuk, wauw! Maar niet heel erg veel later toen ik alles had afgewerkt en iedereen had laten weten dat ik nog leefde vond ik er geen reet meer aan. Dus joepie, je leeft nog en je hebt foto’s laten zien waar je bent en hoe prachtig het is (het is hier echt prachtig) en nu weet iedereen dat, en ook iedereen gaat vrolijk door met zijn leven. Het heeft geen toegevoegde waarde, helemaal niet belangrijk eigenlijk. Tuurlijk, het was heerlijk om even met mijn moeder te kletsen over de dingentjes hier, en om een reactie te krijgen van de liefde gaf me ook een warm gevoel. Alleen nu wacht ik tot de liefde antwoord, en check ik om de 15 minuten mijn telefoon. Puur omdat ik weet dat ik verbonden ben en ik weet dat er dus berichtjes op mijn telefoon zouden kúnnen staan. Nog geen 24 uur geleden bevond mijn telefoon zich onderin mijn tas, niet aangeraakt, er was 2 procent van de batterij verbruikt en dat was het. Ik maakte er af en toe een foto mee, of zette de foto’s van mijn camera over naar mijn telefoon waar ik er een paar van bewerkte omdat ik dat leuk vond en toen ging die weer terug naar de onderkant van mijn tas. God dat was lekker. Dan kan je zeggen, dan doe je dat toch weer, ja dat klopt. Het is meer het weten dat ik verbinding heb. Ik weet dat het er is en nu kan ik dat stomme ding niet meer weg leggen. Pure verslaving, echt pure verslaving.

Ik moet wel toegeven, ik ben blij dat ik toch stiekem mijn laptop heb meegenomen. Ja echt. Namelijk wat ik nu schrijf ga ik online gooien op mijn blog en via Facebook vertel ik mijn wereld dat ik dit aan het doen ben. Ik denk dat het meer is dat ik via mijn laptop niet direct kan communiceren, eerst moet de laptop aan, wachtwoord invoeren, wificode instellen, heel veel geduld hebben want dit ding is eenmaal niet zo snel en dan heb ik toegang tot de wereld. Via mijn telefoon gaat het allemaal rats rats rats en daar is de wereld! Daarom plaats ik dit ook op mijn stukje internet, wat ook geldt voor de video’s die online komen op Samen met Meg (YouTube). Het voelt anders.

Genoeg gebrabbel over internet. Hoe is het met jou? Hoe is het in Nederland? Oeps sorry als je niet in Nederland woont, waar woon je? En hoe is het daar?

Op dit moment zitten wij in Plettenberg Bay, in een prachtig huis (je kan het bijna villa noemen). Morgen gaan we de stad ontdekken en genieten van al het moois hier. Het is heerlijk hier in Zuid-Afrika. Anders dat wel! De mensen zijn hier zó aardig, heel sociaal ook. Helaas heerst er zoveel criminaliteit en vind ik het typisch dat ik alleen donkere mensen hard zie werken en de witte mensen zijn vaak de directeur of de leiding. Ergens vind ik het gewoon een raar idee en weet ik niet of alles wel eerlijk gaat. Toch blijft iedereen lachen en wilt iedereen je helpen met de kleinste dingen. Heel gek is dat.

Gisteren zijn we gaan ziplinen van een hele hoge berg! Dat was gaaf, wat een kick zeg. In Port Elizabeth is niet heel veel te doen zelf, we zijn nog naar het strand geweest. Ik ben er zelfs in geweest, brr het was koud, maar zeker niet verkeerd. Heerlijk zand tussen je tenen voelen, dat voelde zo vrij! Vanmiddag zijn we met de auto van Port Elisabeth hier naar Plettenberg gereden waar we ondertussen even gestopt zijn voor een heerlijke lunch. Vraag me niet hoe het heette want dat ben ik allang vergeten, maar het eten was er zoo goed. Dat is het hier overal trouwens, goedkoop en heel HEEL HEEL lekker! Ook voor de vegetarische mensen onder ons, waar ik heel blij mee ben haha!

Lieve jij, ik ga deze blogpost afsluiten. Maak er een mooie dag van!

Good luck
Love always,

Meg

 

Continue Reading

HEEL VEEL OLIFANTEN (en ik ben dol op olifanten) – 24 days in South-Africa

Het ritme is hier heel anders. Logisch natuurlijk, maar toch wendt het heel snel. Je wordt wakker gemaakt om 6 uur, om 6:20 ga je naar de main lodge waar thee, koffie, muffins en toast klaar staat. Rond zeven uur vertrek je met jouw ranger de safari in. Daar ben je ongeveer 3 uurtjes waar je vervolgens om tien uur brunch geserveerd staat. Een tafel vol met heerlijke dingen. Vandaag had ik toast met ei, een mini pancake en broccoli met nootjes er doorheen. Misschien een gekke combinatie haha, maar zooo lekker! Dan heb je lekker tijd voor jezelf, vandaag heb ik een full body massage genomen, oh.. Ik zeg al 100 jaar dat ik een massage wil nemen, en nu dacht ik, de kans s er dus waarom niet! Een uur later, helemaal zen en een beetje slaperig kwam ik er vandaan. Toen heb ik minstens dertig minuten onder een waterval douche gestaan en heb ik allemaal kussens op de veranda neergelegd om in de zon te genieten. Daar zit ik nu nog steeds. Ik heb mijn bikini aan terwijl ik hier zit, jazeker. Bikini! Ik gok dat het nu 26, 28 graden is. Ik heb de zweetdruppeltjes op mijn voorhoofd staan zo lekker is het hier!

Vanmorgen op de Game Drive hebben we nijlpaarden gezien. Tjonge wat zijn die groot! Natuurlijk wist ik dat wel, maar toen ik ze zo uit het water zag komen met hun megahoofd en water blazend, begon mijn hart wat harder te slaan haha! Op die plek hebben we ook wat gedronken en gegeten. Dat was pas gaaf! Ik ben zo dankbaar dat ik hier ben, echt.

Over een poosje (alles gaat hier op gevoel qua tijd, want geen idee hoe laat het nu is), ga ik naar de main lodge een spelletje spelen met de fam. Wat wel lachen is iedereen komt even kijken als je een potje Rummikub speelt. Probeer het dan maar is uit te leggen hoe dat moet haha!

Vanavond gaan we weer op safari, superleuk! We gaan op zoek naar een groep olifanten. IK BEN DOL OP OLIFANTEN!!!! Oeh, ik voel de zon op mijn huid branden. Wat lekker..

Ik wil hier noooit meer weg of nouja ook weer wel maar dit geniet moment, dit geluksgevoel wil ik nooit meer kwijt. Gelukkig is onze reis nog maar net begonnen en staan er nog 100 andere dingen op de planning. Nu ga ik hier afsluiten en schrijf ik vanavond mijn ervaring van onze avond safari! Love always, Meg

AVOND SAFARI LOG

Vanavond was echt te-gek! We waren nog geen half uur onderweg en we zagen een hele groep met giraffen, prachtige dieren. Een klein stukje verder zagen we echt 14 olifanten, AAH! Het leukste daarvan; 2 baby olifantjes. Oh wat waren die klein en schattig! Het mannetje probeerde ons uit te dagen, maar dat zag er zo stuntelig uit doordat tie nog niet zo goed controle had over zijn slurf. Echt hilarisch. We hebben ook nog 2 leeuwen gezien, lagen wel te slapen, maar toch geweldig!

Ohja!! Voordat we die giraffen zagen kwamen we ook nog 2 mannetjes olifanten tegen. Je kon ze bijna aanraken zo dichtbij waren ze bij de auto. Was wel een spannend moment haha. Tijdens de zonsondergang zijn we wat gaan drinken en ineens kwam de maan tevoorschijn. Wauw zo groot! Binnen echt twee minuten stond die boven aan de hemel. Op de weg terugkwamen er steeds meer sterren tevoorschijn. Ik heb geleerd hoe je in het donker altijd het zuiden kan vinden, en ook het sterrenbeeld Schorpioen weet ik nu!

Last but zeker niet least! Een vallende ster…WAUW. Absoluut een geslaagde avond.

Goodluck
Love always,

Meg

 

Continue Reading